İnsanlarla kafayı bozmamın içeriğini insan davranışlarına fazlasıyla takık olmam oluşturuyor. Çok derin, önemli devlet meselesi değil biliyorum ama hepimiz sosyal varlıklar olduğumuz için yaşamımızda oldukça yeri olan bir konu bence.
Bir ara psikolojik sorunumun ismini baya düşündüm, araştırdım ama tam tanımını bulamadım. Obsesiflik var ama kalkıp biri bana dokundu hastalık bulaştı mı diye sorduğum, her gün çamaşır suyuyla evi baştan aşağı yıkadığım, kaldırımda aynı çizgide yürüyeyim derken yere kapaklandığım falan olmadı yani.
İzliyorum, başkasının birini izlediğinde ne kadar salak göründüğünü de bildiğim için hiç çaktırmıyorum(ya da öyle sanıyorum). Etrafındaki insanlara nasıl davrandığına bakıyorum, hangi hareketi ne amaçla yaptığını sanki mecburmuşum gibi çözmeye çalışıyorum. Ve bu izlediğim insanlar gerçekten çok gereksiz kişiler de olabiliyor. Artık kendimi bile sıkmaya başladığım bu huyumu başkalarına da bulaştırabilmek dileğiyle sizinle paylaşacağım (evet şuanda hain kahkahalar atıyorum).
1 süper arkadaştan:
Ben de kendimi bildim bileli aynen bu şekilde insanları gözlemlemeyi ve yorum yapmayı hep sevdim, hatta bunu bir hobi olarak gördüm ama bu gözlemlerim insanları çekiştirmek için olmayıp tamamen insan davranışları ve altında yatan sebepleri merak etmemden dolayı olmuştur.Bu yüzden otobüste veya herhangi bir toplu taşıma aracında seyahat etmek çok hoşuma gidiyor:) Sizden ricam şudur: Hem suçlu hem güçlü diye nitelendirdiğimiz basitçe anlaşılan insan modelinin daha gelişmiş ve karmaşık hali olduğuna inandığım ''hem kusurlu ve kazık atan hem de küsen, tirip yapan ve nefret eden taraf olan insan profiline dair yorum yapmanız ve nedenleri üzerinde kafa yormanız? :))
Yorum Gönder