Lise hayatım sürekli (özellikle son iki sene) melankolik triplerde geçti. Tipik ergen yani. Bir defterim vardı. Baştan sonra aptal şiir çalışmalarımla dolu. (tamam birkaçı fena olmamıştı)
Şuanda tam o ergen kız gibi hissediyorum. Ben ki Alkol almaya normalden erken başlamış, yaz tatillerini yaşanabilecek en heyecanlı şekilde geçirmiş insan, bu yaz kendimden geçmiş gibiyim. Baktım ki alkol bile keyif vermiyor. Bir birayı 1 buçuk saatte hala bitirememişim, kendimi sorgulama ihtiyacı duydum.
Resmen nasıl bir ruh haliyse, bilinçsizce bir defter açtım ve şiir yazmak üzere buldum kendimi! Dedim saçmalama yine, uyduruk bir şiir için 1 saatini harcama tatil gününün.
Resmen nasıl bir ruh haliyse, bilinçsizce bir defter açtım ve şiir yazmak üzere buldum kendimi! Dedim saçmalama yine, uyduruk bir şiir için 1 saatini harcama tatil gününün. Şiir yazma güdümü de bunları deftere yazarak bastırıyorum. Sanırım kalem-kağıt ikilisinden vazgeçemeyeceğim. Bilgisayara geçerken pişman olucam ama kendimi durdurmanın tek yolu buydu. Kimsenin de aşkından ölmüyorum, nasıl şiir yazıcaktım acaba?!
0 süper arkadaştan:
Yorum Gönder